Jak sie broni corke...

Ponoc, moja Mama bardzo by chciala bysmy sie z bratem pogodzili, ponoc. No i Ja poprosilam, by wyciagnela z Niego, dlaczego tak mnie potraktowal. I co ?? Oczywiscie moja prosba nie byla az taka wazna i musialam sie niezle naczekac by otrzymac odpowiedz. No ale w koncu sie doczekalam. I moj szanowny brat stwierdzil, ze chce ze mna porozmawiac jak przyjade do Pl, bo nie chce mnie i tu uwaga - bo nie chce mnie w mailu obrazac !!!
Dla mojej Mamy to oczywiscie wystarczajaca odpowiedz i tematu juz nie ciagnela.
A ja sie az gotuje w srodku, bo po pierwsze, uwazam ze jako Matka powinna Nim szarpnac i uzmyslowic Mu, ze ja poraz enty wyciagnelam reke na zgode, ze dzieki temu moglismy zaczac wszystko od nowa. A po drugie, to czym on mnie chce obrazac ?? Ma facet tupet i tyle.
Oczywiscie powiedzialam to Mamie ale Ona jak zwykle zaczela plakac i sie obrazila, bo Jej powiedzialam, ze my w tym roku nie przyjedziemy do Pl, przynajmniej na dzien dzisiejszy wyjazd do Pl nie wchodzi w gre, wiec kiedy on chce ze mna pogodac??
No i na tym sie skonczyla moja walka o brata.
A swoja droga, tak sie zaczelam zastanawiac, po co mi On wogole ?? Przeciez i tak juz Mu nie potrafie ufac, nie bawia mnie i nie smiesza Jego kawaly, On caly mnie brzydzi. Chyba tak naprawde chcialam tej zgody dla swietego spokoju, a moze dlatego, by kiedys stojac przed Panem Bogiem moc Mu powiedziec, ze zrobilam wszystko co umialam by nas pogodzic.
Bog jednak wie, dlaczego my nie mamy ze soba kontaktu i chyba tak jest najlepiej i niech tak zostanie. Zreszta juz sie przyzwyczailam do tego, ze nie mam brata, a facet na zdjeciach dla Starszaka to tylko Pan, nikt wiecej. I niech tak zostanie...